Houd op met gokken met je UV-lampen
De meeste UV-C-lampen zijn eigenlijk ‘blind’. Je zet een schakelaar om, ziet het licht en hoopt dat de lamp zijn werk wel doet. Je weet pas zeker of de lamp voldoende energie afgeeft wanneer de lamp helemaal kapotgaat of wanneer er een veiligheidsmechanisme in werking treedt.
Het is dus een soort gokken.
Wij gaan dit veranderen. In plaats van alleen maar volgens een kalender te handelen en elke paar maanden de lampen te vervangen ‘voor de zekerheid’, gebruiken we nu een systeem dat je precies vertelt wanneer de lamp versleten is. We voegen rechtstreeks gegevens over de verbruikte energie toe aan de balast.
Hoe het ‘slimme’ deel precies werkt
Om dit mogelijk te maken, plaatsen we stroomtransducers en spanningssensors rechtstreeks in de voedingsbron. Het klinkt technisch, maar het principe is simpel: we houden nauwlettend in de gaten hoeveel energie de lamp verbruikt.
Als een lamp 36W zou moeten verbruiken, maar er maar 32W uitkomt, is de lamp waarschijnlijk aan het eind van zijn leven. Het licht mag dan nog wel goed lijken voor je ogen, maar de lamp bereikt niet langer het benodigde niveau om bacteriën te doden.
We sturen deze gegevens naar een Modbus- of MQTT-gateway. Hierdoor kun je op één scherm alle lampen in de gaten houden. Geen gokken meer nodig.
Het behouden van de veiligheid (en de nadelen)
Het toevoegen van ‘slimme’ technologie aan UV-systemen heeft ook zijn nadelen. UV-C is gevaarlijk: het kan je huid en ogen ernstig beschadigen.
Daarom kunnen we niet vertrouwen op ‘cloud-oplossingen’ om iedereen veilig te houden. Er mag geen softwarefout of trage internetverbinding bepalen wanneer de stroom wordt uitgeschakeld. Daarom hebben we een fysiek veiligheidsmechanisme. Als een deur open gaat, wordt de stroom onmiddellijk uitgeschakeld. Punt.
Verder moet je rekening houden met het feit dat deze extra hardware ruimte inneemt. Je balastkast zal iets groter moeten worden om alle sensoren onder te brengen en te voorkomen dat ze oververhit raken.
Waarom dit belangrijk is
Het beste deel? Je hoeft die oude manuele intensiteitsmeters eindelijk weg te gooien. Je hebt nu een digitale registratie van elk uur dat de lamp draaide en hoe efficiënt de lamp was. Hierdoor wordt een gewone lamp een betrouwbare bron van gegevens. Wanneer auditeurs langskomen en om bewijs vragen dat de sterilisatiecyclus correct is uitgevoerd, hoef je geen papieren registers meer door te bladeren. Je kunt ze gewoon de gegevens laten zien.